물리치료사 50년
소개
12년 전, 물리치료사로 일한 지 50년이 되는 해에 저는 이 훌륭한 직업의 부침을 돌아보는 글을 썼습니다. 그리고는 책상 서랍 속으로 사라졌습니다. 몇몇 동료와 전 환자들이 다시 꺼내보라고 권유했습니다. 물론 지금은 상황이 달라졌지만 그 의도는 여전히 제게 남아 있습니다. 어쨌든 읽어보면 재미있을 것 같습니다.
2011년 6월 1일이 그날이었습니다. 그날로 저는 물리치료사로 일한 지 50년이 되었습니다. 이 모든 것이 어떻게 시작되었나요? 직업이 바뀌었나요? 여전히 재미있나요?
저는 '도약의 아이'로 태어났습니다. 1936년 2월 29일, 좋은 빈티지 해였습니다. 부모님과 가족에게 이 사건은 좋은 선물이었습니다. 독일에서 특히 불안했던 세상에 한 줄기 빛이었죠. 많은 사람들에게는 두려운 일이기도 했습니다.
저는 좋은 환경에서 자랐어요. 제 방, 많은 장난감, 그리고 저를 많이 아껴주신 엄마 아빠가 있었죠. 불행히도 저는 형제가 없었어요. 아니, 혼자 지내야 했죠. 하지만 정말 혼자였죠. 1942년 부모님은 베스터보크를 거쳐 아우슈비츠로 이송되었고, 그곳에서 수천 명의 다른 사람들과 함께 가스를 마시고 살해당했습니다.
저는 9개의 다른 주소로 숨을 수 있었기 때문에 전쟁에서 살아남을 수 있었습니다. 전쟁이 끝난 후 저는 천식이 있고 작고 겁이 많은 소년이 되어 암스테르담으로 돌아왔습니다. 또래 친구들보다 4년이나 뒤처진 상태였죠. 하지만 결국에는 모든 것이 잘 풀렸죠*.
저는 암스테르담의 동에스쿨에 다녔습니다. 수학과 읽기뿐만 아니라 놀이도 배울 수 있는 좋은 초등학교였어요. 전쟁 중에는 절대 허용되지도, 할 수도 없었던 일이었죠. 그 후 암스테르담 리세움에 이어 제2공립 무역학교(OHS)에 진학했습니다. 잘못된 선택이었어요. 학교가 좋거나 재미있지 않았다는 것은 아닙니다. 결국 저는 의사가 되고 싶었습니다. 하지만 제 패키지에는 그리스어와 라틴어가 없었습니다. 그래서 저는 '상업'에 들어갔어요. 유명한 목재 무역회사인 암바그쉬어와 반 데어 뮬렌에서 보조 매니저로 교육을 받았죠. 목재 항구에서 80명의 순종 암스테르담 사람들 사이에서 저는 잘 교육받았습니다. 모든 분야에서요.
살로 뮐러: 은신 생활, 아약스에서의 세월, 그리고 네덜란드 국가사회주의당(NS)과의 투쟁
요약
소프트커버, 344쪽, 이전에 출간된 두 권의 책과 새로운 이야기로 구성된 3부작. 은신 생활을 하던 유대인 소년의 기록. 성인이 된 그는 네덜란드 국영 철도공사를 상대로 싸움을 벌인다.
내 인생을 되돌아보며
노년에 접어든 살로 뮐러는 홀로코스트 생존자로서, 전쟁의 기억이 가장 큰 비중을 차지하는 과거를 되돌아본다. 그의 부모님과 가족 대부분은 아우슈비츠에서 목숨을 잃었다.
네덜란드 철도청과의 갈등
홀로코스트 생존자가, 자신의 부모를 강제 이송했던 막강한 네덜란드 철도공사를 상대로 개인적인 성전을 벌인 외로운 투쟁. 모든 것을 빼앗긴 유대인 시민들이 비용을 부담한 기차표. 그의 신조는 ‘아빠, 엄마를 위해 이 일을 하겠어요!’였다. 이 개인적인 투쟁은 모든 네덜란드 희생자들을 위한 손해배상 청구로 이어졌으며, 총액은 5천만 유로에 달했다. (2020년 게재)
오늘 밤에 봐요, 그리고 착하게 지내세요! 전쟁의 추억
1942년, 그 비극적인 전쟁의 해에, 여섯 살 난 살로가 유치원에 내려주던 어머니에게서 들은 마지막 말이었다. 그해부터 살로는 홀란트셰 쇼우부르그(Hollandsche Schouwburg)의 탁아소에서 구조된 후, 아홉 곳의 은신처에서 숨어 지냈다. (2005, 2014)
살로 뮐러: 은신 생활, 아약스에서의 세월, 그리고 네덜란드 국가사회주의당(NS)과의 투쟁
‘살로 뮐러의 인생 이야기는 가슴 아픈 동시에 희망을 주는 내용으로, 읽는 내내 엄청난 몰입감을 선사한다.’
클라우디아 드 브레이
1942년, 6살 소년 살로 뮐러는 한 대대적인 검거 작전 끝에 부모와 잔인하게 헤어지게 되는데, 부모는 1943년 아우슈비츠에서 살해당하게 된다. 생존을 위한 여정 속에서 그는 아홉 곳의 은신처를 전전하게 된다.
전쟁이 끝난 후 살로 뮐러가 자신의 삶을 어떻게 일구어 나갔는지는 정말 감탄할 만합니다. 22세의 나이에 그는 명문 구단 아약스에서 물리치료사로 경력을 시작했으며, 그곳에서 리누스 미헬스, 요한 크루이프와 같은 거장들과 함께 일하게 되었습니다. 자신이 운영하는 물리치료 클리닉에서는 수많은 최정상급 운동선수들과 국내외 유명 인사들을 치료했습니다. 그는 스포츠 물리치료 분야의 대표적인 선구자로 널리 인정받고 있습니다.
2018년, 살로 뮐러는 네덜란드 철도공사로부터 유대인 전쟁 피해자들을 위한 보상 방안을 이끌어 냈다. 이 전례 없는 성공을 계기로 그는 독일 정부와 철도 당국을 상대로 사과와 금전적 보상을 요구하며 투쟁을 벌입니다. 불의에 맞선 그의 끈질긴 투쟁은 많은 이들에게 영감을 주는 본보기가 될 수 있습니다.
‘살로는 정말 특별한 사람이다.’
욥 코헨
‘이 영감을 주는 자서전을 통해 살로가 전술적인 투사이자 승자임이 드러난다.’
루이스 판 갈
‘혼자서 싸워냈기 때문에 큰 존경을 표한다.’
로저 반 복스텔, 전 NS 사장
‘살로는 훌륭한 물리치료사이자 타인의 마음을 잘 헤아리는 경청자였습니다.’
모니크 반 데 벤, 과거 환자
‘마사지 침대 위에서 살로는 우리가 가장 믿고 의지할 수 있는 사람이었습니다.’
루드 크롤, 아약스 전 축구 선수
책 – 살로 뮐러의 『네덜란드 국영철도와의 싸움』; 홀로코스트 생존자의 고독한 투쟁
소개
2020년 9월 11일 금요일, 요한 크루이프 아레나에서 살로 뮬러의 저서 『네덜란드 철도공사와의 싸움』 출판 기념회가 비공개로 열렸다. 이 자리에서 암스테르담 시장 펨케 할세마는 살로 뮬러에게 오란제 나소 훈장을 수여했다. 이 훈장은 홀로코스트 기간 동안 네덜란드 국영철도(NS)가 유대인들을 강제 이송한 것에 대한 보상으로, NS로부터 개별적인 배상금을 받아내기 위해 기울인 그의 노력에 대한 공로로 수여되었습니다.
출간 기념 행사에서 살로 뮐러는 네덜란드 철도공사(NS)의 로저 반 복스텔 이사회 의장과 제2차 세계대전 당시 NS 강제 이송 피해자 개별 보상 위원회의 욥 코헨 위원장에게 이 책 한 권씩을 전달했다.
책
처음에는 개인적인 투쟁으로 시작되었으나, 결국 네덜란드 철도공사에 의해 베스터보르크로, 그리고 베스터보르크에서 독일 국경으로 이송되어 독일과 폴란드의 강제수용소 및 학살 수용소로 향했던 모든 네덜란드인 홀로코스트 희생자들을 위한 손해배상 청구로 발전했습니다.
살로 뮐러는 아우슈비츠에서 살해된 부모님의 유산에 관해서는 결코 물러서지 않는 태도를 보인다. 어린 소년 시절, 그는 여러 곳에서 숨어 지내며 나치의 테러를 견뎌내고 살아남았다. 그는 자신의 전쟁 회고록 『오늘 밤까지, 사랑해!』에서 이 경험을 기록했다. 그의 부모는 체포되어 강제 이송되었고, 아우슈비츠-비르케나우의 가스실에서 목숨을 잃었다. 10만 명 이상의 다른 네덜란드 유대인 희생자들도 아우슈비츠, 소비보르 또는 다른 수용소에서 같은 운명을 맞이했다. 네덜란드 철도청의 기차표 비용(그들은 편도표만 받았음)은 그들이 직접 지불하거나, 약탈당한 유대인의 자산에서 충당되었다. 피의 대가일까?
프랑스 국철이 배상금을 지급하기로 결정하자, 살로 뮐러는 네덜란드 국철과 싸움을 벌였다. 비록 처음에는 혼자서 싸워야 했지만, 그는 결국 네덜란드 국영철도(NS)를 굴복시키고 네덜란드 홀로코스트의 생존한 유대인 피해자 전원을 대상으로 한 개별 배상금을 확보해 냈다.
Trouw – 2020년 11월 – 살로 뮐러와의 인터뷰
살로 뮐러(암스테르담, 1936)는 1960년부터 1972년까지 아약스의 물리치료사로 활동했으며, 여러 권의 책을 저술했고, 홀로코스트 희생자들을 위해 네덜란드 국영철도(NS)로부터 배상금을 받아내는 데 성공했다. 그는 최근 오란제-나사우 훈장 기사 작위를 수여받았다.
어머니의 모습이 매일 한 번쯤은 눈에 선하게 떠오릅니다
“제가 여섯 살 때 숨어 지냈던 프리슬란트 마을의 목사님이 이렇게 말씀하셨습니다. ‘얍제—그게 제 가명이었죠, 얍제 뮬더—네가 충분히 간절히 기도만 한다면, 하나님께서 네 부모님을 다시 돌아오게 해 주실 거야.’ 저는 그렇게 했습니다. 무릎을 꿇고, 매일 밤 잠들기 전마다, 전쟁이 끝난 지 2년이 지난 어느 날, 적십자사에서 편지를 받을 때까지 말입니다. ‘유감스럽게도 귀하의 부모님께서 돌아가셨음을 알려드립니다.’ 사망. 정말 그렇게 적혀 있었습니다. 그들은 그냥 죽은 게 아니라, 가스실에서 죽임을 당한 것이었습니다. 아우슈비츠에서요. 어머니는 1943년 2월 12일에, 아버지는 몇 달 뒤인 4월 30일에 돌아가셨습니다. 신께서 사랑하는 이들을 곁으로 불러들이신 데에는 어떤 뜻이 있었다고 감히 말할 수 있다면, 그건 참 용기 있는 일이라고 생각해요; 그토록 끔찍한 일을 받아들일 수 있을 만큼 믿음이 강하다면 말이죠. 하지만 저는 그럴 수 없습니다. 수백만 명의 사람들이 야수처럼 학살당하는 것을 옳다고 여기는 신을 믿을 수는 없습니다.
”만약 우리 부모님이 전쟁에서 살아남으셨다면 어땠을까요? 좋은 질문이네요… 그렇다면 불가능한 일이 일어났을 테니, 신은 분명 존재했을 겁니다. 그리고 지금 당신 맞은편에는 신앙심이 깊은 남자가 앉아 있었을 테죠.”
헤트 파롤 – 2020년 7월 25일 – 살로 뮐러와의 인터뷰
제2차 세계대전의 충격, ’검은 옷을 입은 사악한 남자들에게 붙잡혀 트럭에 던져졌을 때’ 이후로, 살로 뮐러는 더 이상 누구도 두려워하지 않는다. “하지만 코로나에 걸릴까 봐 두렵긴 해요.” 그래서 과거 아약스의 유대인 관리인이자 네덜란드 나치당(NS)을 무릎 꿇리게 한 정의의 투사였던 그는 대체로 고립된 생활을 택하고 있다. “‘이봐, 이제 다 끝났잖아.’라고 말하는 사람들은 신경 쓰지 않아. 0, 그래? 마침 여기 암스테르담에서 그런 식으로 생각했던 사람 네 명을 알고 있는데, 지금 다 아파요.” 뮬러는 ‘이 특별한 시기의 혼란’과 자신의 삶, 삶 그 자체, 그리고 50년 동안 물리치료 현장에서 겪은 이야기를 담은 새로 출간된 단편집 『Blootgegeven』에 대해 기꺼이 이야기하고 싶어 한다. 뮬러: ’좋아요, 만나기로 하죠. 하지만 우리 집 안으로는 들어오실 수 없어요.“ 그와 아내 코니는 심지어 아들, 딸, 손주들조차 멀리하고 있다. ”그들을 꼭 껴안고 싶은 마음은 누구보다 간절하지만, 너무 위험하다고 생각해요. 저는 84세고 천식도 있으니까요.“ 뮬러는 부이텐벨데르트에 있는 자신의 아파트 근처인 기스브레흐트 반 아엠스텔 공원에서 우리를 맞이했다. ”여기는 참 조용하네요,“라고 그는 말하며 나란히 놓인 두 개의 빈 벤치를 가리켰다. ”당신은 이쪽, 저는 저쪽 벤치에 앉을게요. 여기서 몇 시간이고 이야기를 나눌 수 있겠네요.“
어릴 적 그토록 갑작스럽고 완전히 자유를 박탈당했던 그 남자에게는 집에 갇혀 지내는 것이 끔찍한 일일 것이다. “그렇긴 하지만, 저는 이 코로나 시기를 전쟁과 결코 동일시하지 않습니다. 전쟁은 그야말로 끔찍한 공포 그 자체였지만, 지금은 그저 불편한 시기일 뿐이죠.” 그럼에도 뮐러는 지금의 시기가 걱정스럽다. 더 많은 감염 재앙의 전조가 될지도 모르는 변덕스럽고 위험한 바이러스 때문만은 아니다. 살로는 코로나 대응에 지나치게 나간 ‘과잉 대응하는 정부’도 우려하고 있다. ’너무 많은 규정이 발표되어 민주주의를 훼손하고 있습니다. “이건 해야 하고, 저건 더 이상 하면 안 된다’는 식의 규제가 지나치죠. 자유가 지나치게 제한받고 있습니다.” 또한 차별 논쟁이 과열되는 상황도 그에게 달갑지 않습니다. “모든 게 제게는 너무 과격해요. 그 이야기를 들으면서 ‘그렇게까지 과장하지 말자’고 생각하죠. 상대방의 말이 마음에 들지 않는다고 해서 주먹으로 때리겠다고 소리치는 건 아니잖아요. 그런 어조가 불길하게 느껴져요. 저는 무르코프를 정말 좋아하지만, 제과점에서는 이제 감히 주문할 엄두도 나지 않아요. ’저거 두 개 주세요’라고 최근에 물었더니, 점원이 ‘톰푸센을 말씀하시는 건가요, 아니면 무르코프를 말씀하시는 건가요?’라고 하더라고요. 그건 또 잠시 웃음이 나긴 했죠.”
담 광장에서 열린 시위
뮬러는 무의식적이고 잠재된 인종차별이 논의의 대상이 되는 것은 당연하다고 말한다. “하지만 왜 갑자기 이렇게 공격적으로 변한 걸까? 루테 총리가 ”즈바르테 피트는 어쨌든 즈바르테 피트일 뿐이며, 앞으로도 그래야 한다’고 말한 것도 나에게는 거슬렸다. 그 후 총리가 논리를 통해 다른 통찰을 얻게 된 것은 훌륭한 일입니다. 바로 그래야 합니다. 사회적 토론의 결과로 변화가 이루어져야 하죠. 그것은 무분별한 “우상 파괴’로 인한 파괴보다 훨씬 낫습니다. 부수지 말고, 변화시켜야 합니다.” 차별을 규탄하기 위해 자발적으로 담 광장으로 몰려든 수천 명의 군중을 보고 뮐러는 놀라움을 금치 못했고, 잠시 이런 생각도 했다. 왜 유대인 청년들은 자신들을 향한 인종차별을 규탄하기 위해 그곳에 서지 않는 걸까? 왜냐하면 그것이 아마도 뮐러의 가장 큰 걱정거리, 바로 거세지는 반유대주의이기 때문이다. “젊은 유대인들이 이곳을 떠나려고 고민하고, 더 이상 이곳에 미래가 없다고 말하는 것을 들을 때마다 가슴이 아픕니다. 그들은 분명히 네덜란드 국민인데, 자기 나라에서 위협을 느끼고 있습니다. 이것이야말로 정말 우려스러운 일이 아닐 수 없죠.”.
” 암스텔베네세베그에 위치한 유대인 식당 “하카르멜’이 2년 남짓한 기간 동안 네 차례나 습격을 당했다는 사실에 뮬러는 답답해한다. ”유대인 식당의 창문을 부수는 건, 그야말로 1939년과 다를 바 없죠. 그런 일이 일어나는 것 자체가 끔찍한데, 시장이 아무런 조치를 취하지 않아서 같은 일이 반복될 수 있다는 점도 마찬가지로 끔찍합니다. 네, 할세마 시장은 자신도 이 문제를 심각하게 생각한다는 것을 보여주기 위해 한 번 그곳에 가서 식사를 하긴 했습니다. 하지만 그녀는 그 식당을 보호하고, 경비를 확보해야 합니다.“ 뮬러는 왜 담 광장에서 반유대주의에 반대하는 대규모 시위가 열리지 않는지 알고 있을까? ”아니요, 사실 잘 모르겠습니다. 하지만 많은 유대인들이 자신의 유대인 정체성을 지나치게 강조하지 않으려 한다는 건 알고 있습니다. 그게 바로 홀로코스트를 초래했으니까요. 전쟁이 끝난 후, 수많은 유대인들은 더 이상 유대인으로 살고 싶어 하지 않았습니다. 그들은 그늘 속에서 조용히 살고 싶어 했죠. 유대인들은 더 예민해지고, 더 두려워하게 되었습니다.” 뮬러에 따르면, 유대인들의 이러한 불편함은 전통적인 경전 꽂이인 메주자가 유대인 가정의 문설주에서 점점 더 자주 사라지는 이유이기도 하다. 그리고 아마도 그것이 담 광장이 분노한 유대인들로 가득 차지 않는 이유일지도 모른다.
록시안 헤이즈가 전쟁 생존자 살로 뮐러와 대화를 나누고 있다
록시안 헤이스는 ‘자유의 대사’로 임명되면서 꿈을 이루게 되었습니다. 하지만 안타깝게도 해방 축제에서 공연할 기회는 없기에, 그녀는 대사로서의 역할을 자신만의 독특한 방식으로 채워나가고 있습니다.

Commissie Individuele Tegemoetkoming Slachtoffers WO II-Transporten NS
Aanvragen
Van 5 augustus 2019 tot 5 augustus 2020 kunt u een individuele tegemoetkoming aanvragen via commissietegemoetkomingns.nl/aanvraagformulier
연락처
Heeft u vragen over het advies of de aanvraag? Op de website – commissietegemoetkomingns.nl – vindt u een overzicht van veelgestelde vragen en de antwoorden daarop. Staat uw vraag er niet bij en heeft u een vraag over het advies of de aanvraag, neem dan contact op via 088 – 7926250.
Bereikbaarheid
Van 1 tot en met 9 augustus is de helpdesk bereikbaar van 10:00 tot 14:00 uur. Na deze periode is de helpdesk bereikbaar op werkdagen van 10:00 tot 12:00 uur.
Boek: Blootgegeven
Beschikbaar sinds 30-04-2020
Salo Muller is tijdens De Gouden Jaren van Ajax een bekende verschijning als de vaste fysiotherapeut van het succesvolle elftal. Voetballers als Cruijff, Keizer, Swart en Neeskens kwamen allemaal op zijn massagetafel terecht. In zijn praktijk aan de Amsterdamse De Lairessestraat, één van de meest bezochte in Nederland, waren trouwens niet alleen voetballers kind aan huis. Acteurs, kunstenaars, escortgirls en mannen met een pistool, ze lieten zich allemaal behandelen door Salo.
“Het vak van fysiotherapeut bestaat echt niet alleen uit het masseren en het geven van oefeningen. Er komt veel meer bij kijken. Luisteren is misschien wel 60% van de therapie.”
In dit boek beschrijft Muller haarscherp de persoonlijkheid en het soms afwijkende gedrag van zijn patiënten met een grote mate van begrip, tolerantie en mededogen. Hij beschikt over de eigenschap om in zijn patiënten niet alleen een probleem te zien, maar heeft een open oog voor de hele mens. De verhalen in Blootgegeven houden ons een spiegel voor.
Sinds zijn pensionering reist Salo door het land om lezingen te geven voor jong en oud, met verhalen over hoe hij zijn leven heeft vormgegeven na de onderduik en het verlies van zijn familie tijdens de Holocaust.
Verkrijgbaar via: Bol.com
살로 뮬러
Salo Muller is de zoon van Lena Blitz (Amsterdam, 20-10-1908) en Louis Muller (Amsterdam, 20-7-1903). Beiden werkten bij De Vries van Buuren & Co, een textielbedrijf in de Jodenbreestraat. Het gezin woonde op Molenbeekstraat 34 te Amsterdam. Salo heeft in de Tweede Wereldoorlog als Joods kind vanaf 1941 ondergedoken gezeten nadat hij vanuit de crèche in de Amsterdamse Schouwburg werd gered. Hij zat ondergedoken op acht adressen, onder meer in Koog aan de Zaan en vooral Friesland, waar hij Japje werd genoemd. Zijn beide ouders zijn omgekomen in het nazivernietigingskamp Auschwitz.
tot vanavond en lief zijn hoor
Na de oorlog
De onderduikouders die de jonge Salo anderhalf jaar onder hun hoede namen, Klaas Vellinga en Pietje Heddema-Bos, werden in 2008 geëerd met een eremedaille van Yad Vashem. Toen de oorlog voorbij was werd hij door zijn tante teruggehaald naar Amsterdam. Daar had hij als tienjarige enige aanpassingsproblemen en hij maakte zijn middelbare school niet af. Nadat hij van het lyceum gestuurd was belandde hij uiteindelijk op een opleiding voor heilgymnast/masseur. Zijn leraar, de heer Rodenburg, was verzorger van Ajax en was van Muller onder de indruk. Via Rodenburg kwam Salo Muller bij Ajax in dienst als assistent en vanaf 1960 als fysiotherapeut.
Klaas Vellinga en Pietje Heddema-Bos, werden in 2008 geëerd met een eremedaille van Yad Vashem
De Volkskrant – ‘Nederlanders zijn aardige, gewone mensen. Maar het is wel zo dat 80 procent aan de verkeerde kant stond’
Als kind zat Salo Muller (83), voormalig fysiotherapeut van Ajax, ondergedoken bij gastgezinnen; zijn ouders werden in Auschwitz vermoord. ‘Nog steeds ga ik ervan uit dat Duitsers niet pro-Joods zijn.’
Zijn eigen ouders zaten in de trein naar Westerbork. Maar dat is niet de reden waarom Salo Muller (83) net zo lang doorging tot hij de NS zover kreeg dat ze een schadevergoeding betalen aan de Joden, Roma en Sinti die tijdens de Tweede Wereldoorlog naar het kamp werden vervoerd. ‘Ik ben een pitbull. Als ik iets wil, ga ik door roeien en ruiten. Bij een onterechte bekeuring ga ik ook naar de rechter.’
Salo Muller | Beeld © Ernst Coppejans
Over Salo
Holocaust
Holocaustoverlevende – De pijnlijke jeugd van Salo is van grote invloed geweest op zijn verdere leven. “Ik had last van extreme verlatingsangst, vooral bij Europese uitwedstrijden met het gouden Ajax van Rinus Michels, Piet Keizer en Johan Cruijff.” Tot op de dag van vandaag loopt Salo rond met de vraag “Hoe heeft dit kunnen gebeuren?” Over zijn belevenissen in de oorlogsjaren schreef hij het boek Tot vanavond en lief zijn hoor. Dit waren de laatste woorden die zijn moeder tegen hem sprak toen ze hem bij de kleuterschool afzette. Die dag werd ze opgepakt door de Duitsers. In de Hollandse Schouwburg zag hij ze nog wel kort waarna ze nooit meer terugkeerden.
Spreker
Als spreker vertelt Salo Muller frequent over zijn jeugdjaren in de oorlog en over zijn latere werk als fysiotherapeut bij Ajax. Via Stichting Schoolbuurtwerk geeft Salo Muller gastlessen op scholen in Amsterdam, Den Haag, Rotterdam en andere steden in Nederland in het kader van herdenken en vieren. Daarnaast is Salo Muller aangesloten als gastspreker bij het Landelijk Steunpunt Gastsprekers WOII-heden en verbonden aan het Herinneringscentrum Kamp Westerbork (ooggetuigen in de klas).
Auteur
Salo Muller is zo’n magische naam uit het verleden, uit de lang vervlogen tijd dat Ajax nog met recht een jodenclub was en kon zijn. Jaap van Praag zat voor, Bennie Muller en Sjaak Swart plaveiden de weg naar succes en Salo Muller kneedde hun benen. Tot 1972 was Muller (1936) fysiotherapeut bij Ajax. Na het winnen van de Europa Cup (de eerste in een serie van drie) leidde een intern conflict tot zijn vertrek. Over zijn jaren aan de massagetafel heeft Muller een boek geschreven onder de veelzeggende titel Mijn Ajax. Over zijn treurige herinneringen aan de bezettingsjaren schreef hij Tot vanavond en lief zijn, hoor.
Ex-fysio Ajax
Salo Muller bleef aan Ajax verbonden tot 1972. Hij maakte de opkomst van het elftal mee tot de gouden jaren. Salo Muller was er bij toen Ajax de Europacup I won en fungeerde naast masseur als gesprekspartner van alle spelers. Na de tweede Europacupwinst in 1972 raakte Salo Muller met de Ajax in conflict over zijn salaris en zijn takenpakket, en nam afscheid van de club. Hij bleef altijd trouw aanhanger en stond er om bekend trots te zijn op het Joodse imago van Ajaxb. Salo Muller schreef later het boek Mijn Ajax over zijn tijd bij Ajax.
전기
Salo Muller (Amsterdam, 29
Salo Muller is de zoon van Lena Blitz (Amsterdam, 20-10-1908) en Louis Muller (Amsterdam, 20-7-1903). Salo heeft in de Tweede Wereldoorlog als Joods kind vanaf 1942 ondergedoken gezeten nadat hij vanuit de crèche in de Amsterdamse Schouwburg werd gered. Zijn beide ouders zijn omgekomen in het nazi-vernietigingskamp Auschwitz. Over zijn belevenissen in de oorlogsjaren schreef hij het boek ‘Tot vanavond en lief zijn hoor’. Dit waren de laatste woorden die zijn moeder tegen hem sprak toen ze hem bij de kleuterschol afzette.
Toen de oorlog voorbij was werd hij door zijn tante teruggehaald naar Amsterdam. Daar had hij als tienjarige enige aanpassingsproblemen en hij maakte zijn middelbare school niet af . Nadat hij van het lyceum gestuurd was belandde hij uiteindelijk op een opleiding voor heilgymnast/masseur. Zijn leraar, de heer Rodenburg, was verzorger van Ajax en was van Muller onder de indruk. Via Rodenburg kwam Muller bij Ajax in dienst als assistent en vanaf 1960 als fysiotherapeut. Salo Muller bleef aan Ajax verbonden tot 1972. Hij maakte de opkomst van het elftal mee tot de gouden jaren. Hij was er bij toen Ajax de Europacup I won en fungeerde naast masseur als gesprekspartner van alle spelers.
Na Ajax richtte hij zich op het opbouwen van zijn fysiotherapie praktijk. Hij was daarnaast dertig jaar lang hoofdredacteur van het blad voor de fysiotherapie, Fysioscoop, en schreef een tweetal boeken over blessures. In 2006 verscheen zijn boek Mijn Ajax, over zijn belevenissen bij Ajax tussen 1969 en 1972. In 2007 verscheen Blootgeven, een boek over zijn werk als fysiotherapeut. Muller beschrijft hierin een groot aantal van zijn bijzondere patiënten.
강의
Lezingen voor bedrijven
Vanuit de onderduik en na verlies van bijna zijn gehele familie tijdens de Holocaust heeft Salo zijn leven vorm gegeven en was hij onderdeel van het grote succes van Ajax eind jaren zestig, begin jaren zeventig. Hij geeft lezingen op maat, afhankelijk van de wens van het bedrijf of organisatie.
Lezingen voor Scholen
Via Stichting Schoolbuurtwerk geeft hij gastlessen op scholen in Amsterdam in het kader van herdenken en vieren (www.schoolbuurtwerk.nl) . Daarnaast is Salo aangesloten als gastspreker van het Landelijk Steunpunt Gastsprekers WOII-heden verbonden aan het Herinneringscentrum Kamp Westerbork (ooggetuigen in de klas). (www.steunpuntgastsprekers.nl)
미디어에서
De behandeling

Pauw & Witteman

Oorlogsherinneringen

Amsterdams Lyceum

Voor het eerst gaat de NS individuele schadevergoedingen betalen aan overlevenden en nabestaanden van de Holocaust. Daarmee komt er een einde aan de strijd tussen Salo Muller en het spoorbedrijf. Muller verwijt de NS dat ze miljoenen heeft verdiend aan het vervoer van Joden naar Westerbork tijdens de Tweede Wereldoorlog.
“We hebben gezamenlijk besloten om niet juridisch tegenover elkaar te komen staan, maar een commissie in te stellen”, zegt Roger van Boxtel, president-directeur van de NS, na het overleg met Muller vandaag. “Die commissie gaat uitzoeken op welke wijze wij een individuele tegemoetkoming aan getroffenen kunnen vormgeven.”
Link naar NOS
“Het is prachtig nieuws”, zegt de voorzitter van het Nederlands Auschwitz Comité, Jacques Grishaver over het besluit dat de NS individuele schadevergoedingen gaat betalen aan overlevenden van de Holocaust en nabestaanden. “Het is goed dat het zo is opgelost, want het was een onverkwikkelijke zaak. Uit dit gebaar spreekt een stuk erkenning.”
Een commissie gaat uitzoeken hoeveel mensen aanspraak kunnen maken op een schadevergoeding. Grishaver: “Ik hoop dat de commissie snel is samengesteld en aan het werk gaat. Elke dag overlijden er mensen die het zelf nog hebben meegemaakt. Het moet nu allemaal niet te lang duren.”
Link naar NOS
De man, die na een jarenlange strijd tegen de NS voor elkaar heeft gekregen, dat het spoorbedrijf een schadevergoeding zal betalen aan overlevenden en nabestaanden van de Holocaust, was in de Tweede Wereldoorlog in Fryslân ondergedoken. Salo Muller is zijn naam, maar in de oorlog noemden ze hem Japje.
De NS heeft in de oorlog meer dan 100.000 Joden vervoerd, in opdracht van de Duitse bezetter. In concentratiekampen zijn ze om het leven gekomen. Het spoorbedrijf zou daar miljoenen mee hebben verdiend. Het bedrijf zal nu individuele schadevergoedingen betalen aan slachtoffers en nabestaanden van de Holocaust.
Link naar Omrop Fryslan
De NS gaat voor het eerst schadevergoedingen betalen aan overlevenden en nabestaanden van de Holocaust. Dat besluit is het gevolg van een conflict tussen de NS en Salo Muller (82), wiens ouders in Auschwitz werden vermoord. Muller verwijt het spoorbedrijf dat het in de oorlog miljoenen verdiende aan het transport van Joden naar kamp Westerbork, een voorportaal op weg naar de vernietigingskampen van de nazi’s.
Een commissie van de NS zal zich op morele gronden buigen over wie er wordt gecompenseerd en hoe. ‘We hebben gezamenlijk besloten om niet juridisch tegenover elkaar te komen staan’, zo zei president-directeur Roger van Boxtel dinsdag in het tv-programma Nieuwsuur. Muller, oud-fysiotherapeut van Ajax, eiste vorig jaar dat de NS schadevergoedingen betaalde aan de slachtoffers van de Holocaust en hun nabestaanden.
Link naar Volkskrant
During World War II, hundreds of thousands of Jews in the Netherlands paid for the train, operated by the Dutch state-run company NS, which later deported to them death camps. The parents of Holocaust survivor Salo Muller were on one of those trains.
After seeing France’s rail company, SNCF, pay a compensation fund to Jewish survivors in the United States, Muller decided to act. He met with the director of NS and discussed performing a similar action for Jewish families in the Netherlands.
Link naar Pri.org
Salo Muller: ‘Komend voorjaar moet NS schadevergoeding hebben betaald’. De NS moet dit voorjaar de slachtoffers en nabestaanden van de Holocaust een financiële vergoeding betalen. Dit jaar nog moet er een commissie worden benoemd die daar op toeziet. Dat zegt Salo Muller, die zich 2,5 jaar heeft vastgebeten in de Nederlandse Spoorwegen, in het radioprogramma 1op1.
Link naar Radio 1
Bij Salo Muller (82) stromen de persoonlijke reacties binnen. Via e-mail, via Facebook, via kaartjes aan bloemen. Hij schiet er soms van vol. “Mensen dachten waarschijnlijk dat ik er na al die tijd al lang mee gestopt was, maar gisteren kwam ik ineens met het nieuws: jongens, het is me gelukt!”
Na een jarenlange strijd is Muller een regeling overeengekomen met de NS. Het spoorbedrijf gaat individuele schadevergoedingen betalen aan overlevenden en nabestaanden van de Holocaust. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vervoerde de NS Joden naar Westerbork en verdiende daar geld aan.
Link naar NOS
De NS gaat ‘uit moreel-ethische overwegingen’ een schadevergoeding uitkeren aan (kinderen van) Holocaustslachtoffers. Salo Muller (82), wiens ouders in 1942 door de NS werden vervoerd naar kamp Westerbork en daarna in Auschwitz werden vergast, voerde bijna drie jaar lang strijd tegen de spoorwegen. ‘Ik had niet verwacht dat ze overstag zouden gaan.’
Link naar Volkskrant
Wel manen beide organisaties tot haast. “Hopelijk gebeurt het snel, want de overlevenden worden ouder en van overlevenden zijn er dus steeds minder”, aldus voorzitter Jacques Grishaver van het Auschwitz Comité.
Grishaver zegt de compensatie alleen maar te kunnen toejuichen. “Dat heeft Muller prachtig gedaan,” zegt hij verwijzend naar Salo Muller, een overlevende van de Holocaust.
Link naar Parool


























